Mechanizm iluzji i zaprzeczania

• zaprzeczanie: twierdzę że nie mam problemu z piciem pomimo obiektywnych dowodów i wskazówek najbliższych („to nie tak.. piję tyle co inni.. to nie ja..” )
• minimalizowanie: pomniejszam problem („trochę wypiłem.. piwko.. piło się.. zdarzyło się… czasami.. trochę… ja to jeszcze mało się napiłem…„)
• obwinianie: przerzucam odpowiedzialność za swoje picie („w takim kraju.. wszyscy pili wiec… mając taką żonę… u nas w pracy… za takie pieniądze…”)
• racjonalizacja: usprawiedliwiam picie („nie załatwiłbym tej sprawy bez …. lekarz mi zalecił na nerki… wyszedłbym na gbura… co miałem odmówić?…”)
• intelektualizacja: ubieram problem w piękną formę, teoretyzuję („statystycznie przypada na mnie więcej niż konsumuję… reaguję tylko na dysonans poznawczy … wielcy artyści i intelektualiści pili i tworzyli piękne….” )
• odwracanie uwagi: zmieniam temat, buduję fantazję na temat własnej wielkości („zgoda ale mam świetny dowcip… nie wiedzą kim jestem…”)
• poprawianie przeszłości: zapominam i zniekształcam wspomnienia („zawsze wspaniale się bawiliśmy… to były czasy… nie zrobiłem nic złego”)
• marzeniowe planowanie: tworzę nierealną wizję rozwiązania problemu („teraz na pewno nie stracę kontroli… tym razem mi się uda… będzie wspaniale…”)
• izolacja od teraźniejszości: („nie widzę… nie słyszę… nie czuję…”)
• uciekanie w przyszłość: („od jutra wezmę się za siebie… będzie inaczej… załatwię to… każdy upada ale od jutra…teraz będę pił tylko… zobaczysz jak…”)
• unikanie odpowiedzialności: („uwzięli się na mnie… jestem ofiarą intrygi tej… co się stało to się nie odstanie… co było a nie jest… nie przesadzaj ja tylko…”)
• zabiegi magiczne: („nie będę o tym myślał to będzie OK… trzeba tylko chcieć… trzeba mieć silną wolę… człowiek uczy się na błędach… jak sam sobie nie pomogę to nikt mi nie pomoże… pójdę na hipnozę….”)

Mechanizm nałogowej regulacji emocji

• pojawianie się różnych emocji, interpretowane jest jako chęć picia („jestem smutny lub wesoły więc chce mi się pić”) picie w celu ich uśmierzenia
• wywoływanie zachowań, sytuacji i myśli – powodujących pojawienie się emocji „usprawiedliwiających” picie ( tak mnie zdenerwowała że tylko się napić…”)
• niski poziom odporności na: stres, frustrację, rozdrażnienie, znudzenie, monotonię – szukanie ulgi w alkoholu
• zmniejszenie wachlarza umiejętności radzenia sobie z myślami i sytuacjami
• przykre stany emocjonalne są zapowiedzią przyjemnych: cierpienie – ulga, lęk – uspokojenie, przygnębienie – pobudzenie, złość – spokój

Mechanizm rozpraszania i rozdwajania Ja

• życie jako wędrówka wąską ścieżką, pomiędzy górą pychy a bagnem samobiczowania się („mogę wszystko vs nic już ze mnie będzie”)
• okresowe poczucie upadku, poniżenia, bezradności, beznadziei, podłości; na przemian z poczuciem mocy, dumy, kontroli, doskonałości, wielkości
• rozlanie się granic Ja, utrata poczucia wpływu na wydarzenia
• sztywność w przestrzeganiu norm lub nagminne ich łamanie
• duma alkoholika („ja wiem lepiej… nie dałem sobie wyprać mózgu…”)